پوريا ناظمی

تلسکوپ فضایی اسپیتزر

شاید زمانی که صحبت تلسکوپها و به ویژه تلسکوپهای فضایی مطرح می شود ، نخستین نام هایی که به یاد می آیند، نام  هابل و تلسکوپ فضایی تازه پرتاب شده هرشل باشند. با وجود این تلسکوپ فضایی کوچکتری از ناسا نیز به همان اندازه مستحق است تا بهتر شناخته شود.

تلسکوپ فضایی اسپیتزر در سال 2003 به مدار زمین فرستاده شد و اخیرا کشفیات بسیار مهمی را به انجام رسانده است. با استفاده از توان دید مادون قرمز، اسپیتزر، توانسته است، تولد ستاره های جدید در مرکز کهکشان راه شیری ما را به تصویر بکشد.

دانشمندان این تحقیق را با بررسی نواحی وسیعی از فضا آغاز کردند و سپس تمرکز خود را بر روی 100 ناحیه کوچک که احتمالا محل قرار گیری ستاره های تازه متولد شده بود، قرار دادند. اما غبار میان زمین و این ستاره ها رصد آنها را دشوار می ساخت و امکان تشخیص اینکه آیا این ستاره ها، ستاره هایی تازه متولد شده یا سالخورده هستند را تقریبا غیر ممکن می ساخت. اما با کمک طیف نگار اسپیتزر، دانشمندان توانسته اند از درون این غبار میان ستاره ای عبور کنند و باواقعیت این ستاره ها رو در رو قرار گیرند. 

برای اطلاعات بیشتر در باره این تلسکوپ و  پروژه های آن می توانید به این نشانی مراجعه کنید.