پوريا ناظمی

انتظار در ساحل کیپ کندی

در ساحل شرقی ایالت فلوریدا، آنجا که امواج اقیانوس اطلس شمالی سر به سینه خشکی‌های آمریکای شمالی می‌کوبد، باریکه‌ای جزیره مانند وجود دارد که شاهد هیجان‌انگیزترین رویدادهای تاریخ فضانوردی بشر بوده است. در شمال جزیره مریت (Merrite) پایگاه عظیم پرتاب‌های فضایی کیپ کاناورال یا کیپ کندی قرار دارد.

کار تاسیس این پایگاه در زمان ریاست جمهوری آیزنهاور آغاز شد و سال 1962 در زمان ریاست‌جمهوری کندی فعالیت خود را آغاز کرد و پس از سخنرانی تاریخی کندی درباره سفر به ماه بود که نام مجموعه پس از موفقیت ماموریت‌های آپولو به کیپ کندی تغییر کرد.

در این جزیره کوچک بود که پروژه‌های مرکوری و جمین آغاز شد. موشک غول‌پیکر ساترن بر سکوهای پرتاب این پایگاه سفر خود به سوی ماه را آغاز کرد و شاتل‌های فضایی سفرهای خود به اعماق فضا را از این پایگاه‌ها آغاز می‌کنند.

این جزیره این روزها میزبان شور و اشتیاق فزاینده دیگری است. فصل جدید پرتاب‌های فضایی در راه است و نخستین صفحات این فصل جدید این شب‌ها در کیپ کندی نگاشته می‌شود. موشک فضاپیمای‌1Ares- که یکی از 3 بخش اصلی طرح فضاپیماهایی است که قرار است در آینده جایگزین شاتل‌های فضایی شوند، این شب‌ها روی سکوی پرتاب قرار گرفته است. این پرتاب آزمایشی برای روز سه‌شنبه برنامه‌ریزی شده و قرار است طی آن اطلاعاتی درباره عملکرد این راکت گردآوری شود تا در طراحی نسل بعدی فضاپیماها به کار گرفته شود.

آزمایش 445 میلیون دلاری سه‌شنبه، آغازی بر عملیاتی شدن پروژه طرح جایگزینی شاتل‌های فضایی است که ناسا امیدوار است بتواند انسان را به ماه بازگرداند و در آینده بر سطح مریخ فرود آید.