پوريا ناظمی

باز ما ماندیم و شهر بی تپش ...

زمان گذشت،‌ فرصت امیدواری به پایان رسید و او نیامد ....
شاید برای آنکه «اگر انجا که باید باشی ،‌نباشی فرقی نمی کند به نماز نشسته باشی ،‌یا به شراب نشسته باشی»

---

 

 

پی نوشتی بعد از 6 سال

زمانی که این یادداشت را نوشتم بسیاری می پرسیدند منظورت از این یادداشت چه بوده است؟ آنها که در جریان امور سیاسی کشور بودند حدس می زدند. آن روز آخرین فرصت برای ثبت نام کاندیدهای ریاست جمهوری بود و من هم مانند بسیاری دیگر امیدوار به حضور میرحسین موسوی در انتخابات بودیم. اما او نیامد. تا آخرین لحظه نیامد و ما ماندیم ... 4 سال بعد که آمد خوشحال شدم که آن روز که این را می نوشتم اشتباه نکرده بودم.

مونترال - 13 آبان 90