پوريا ناظمی

ملاقات با بقایای بدن گالیله

 

یک دندان و دو انگشت که پس از مرگ گالیله از بدن او جدا شده بودند هم اکنون در فلورانس به نمایش عموم گذاشته شده اند.

گالیله در سال 1642 در گذشت و 95 سال پس از مرگش و در مراسمی که برای خاکسپاری مجدد او برگزار شد ، این اندام ها به همراه یک انگشت دیگر و مهره ای از ستون فقرات او از بدنش جدا شدند. به گفته پائولو گالوزی، رییس موزه گالیله در فلورانس ، شخصیت هایی که در این مراسم حضور داشتند بر این اعتقاد بودند که جدا کردن و نگاه داشتن بخش هایی از اندام گالیله نشان دهنده آن خواهد بود که سنتی که او به آن تعلق داشته است، زنده و پویا باقی خواهد ماند.

این بقایا به همراه 2 تلسکوپ ، یک قطب نما و تعداد دیگری از مایملک گالیله بخش اصلی جذابیت موزه گالیله هستند که پس از 2 سال بازسازی دوباره در فلورانس بازگشایی شده است.

در حالیکه مهره و یکی از انگشتان گالیله از 1737 در پادوا و فلورانس نگهداری می شد اما انگشت شست و دندان او در تمام این مدت از مجموعه ای به مجموعه دیگری منتقل می شد تا اینکه در سال 1905 ناپدید شد. در اکتبر سال گذشته آلبرتو بروچی، مجموعه دار فلورانسی این اعضا را بدون آنکه بداند متعلق به چه کسی است در کنار مجموعه دیگری از بقایی مذهبی حریداری کرد. بعد از آن بود که به مراه دخترش و پس از مطالعه در باره اندام های مفقود گالیله با موزه تماس گرفت و از آنها خواست به بررسی آنها بپردازد و اینگونه بود که موزه اصالت این اندام ها را تایید کرد و انگشت و دندان گالیله دوباره پیدا شد.

اینک این بخش های بدن مردی که او را پایه گذار نجوم مدرن می دانند و به افتخاز چعارصدمین سال تولدش جهان سالی را به نام سال جهانی نجوم نامگذاری کرد، در معرض دید علاقمندان قرار دارد. مردمی که شاید با دیدن این اندام های بریده شدن از پیکر گالیله در باره سنت علمی که او در پایه گذاری آ نقش داشت فکر کنند.