پوريا ناظمی

صدمین باشگاه نجوم تهران

امروز صدمین باشگاه نجوم تهران برگزار شد. پس از مدتها باشگاه شبیه به باشگاهی بود که روزگاری حداقل برای من جذابیت فراوان یداشت. بسیاری از دوستان دوباره گردهم آمده بودند. دیدن دوباه ردوستان قدیم به تنهایی می توانست هیجان انگیز باشد که سخنرانی های دکتر وصالی، پژمان نوروزی و بابک امین تفرشی در یک باشگاه خاطره روزهای خوب و نه چندان دور را زنده کرد. 

مسعود صیفی کار هم که چند روزی است به ایران برگشته به باشگاه آمده بود و فرصت مغتنمی بود برای دیدار و خاطرات قدیمی به ویژه خاطره ماراتن مسیه سال 1383.

محل برگزاری باشگاه هم این بار اتفاقا فوق العاده عالی بود. تالار دکتر شریعتی حسینیه ارشاد ، حداقل نوعی نوستالژی مرموز برای من دارد و حضور در آن فضا بسیار هیجان انگیز است اما از نظر دسترسی بچه ها، شرایط ورود و ... همه چیز برای چنین برنامه ای مناسب است و ای کاش بشود اینجا را دایمی کرد.

برنامه ها نکات جالب فراوانی داشت ، پیام های تصویری محدثه عظیم لو از کانادا، نگین آذری و کارن ملاوردی حداقل برای خود بچه های برگزار کننده و مشتری های ثابت خاطره انگیز بود اما هرچه فکر می کنم هیچ دلیلی برای بخش اخبار این ماه پیدا نمی کنم . در بخش اخبار مجموعه ای از اخبار دروغین به اطلاع مردم رسید و در نهایت یک کلمه گفته شد دروغ گفتیم! نفهمیدم این چه ضرورتی داشت و هدف چه بود؟ درست است که گاهی اوقات چنین شوخی هایی می تواند باعث جلب توجه شود اما کار بسیار ظریفی است و باید با دقت برنامه ریزی شود. مانند کاری در شب 13 فروردین برنامه آسمان شب با خبر پیدا شدن موجودات زنده کرد و یا در برنامه اودیسه میر با نشان دادن صحنه های ابتدایی فیلم آرماگدون مخاطب را به دام انداخت و بلافاصله او را در جریان درست قرار داد. به نظرم این کار به شدت ضعیف و اشتباه است.

نکته دیگر این است که پس از 10 سال به نظر می رسد هنوز تعریفی برای باشگاه وجود ندارد ، لطفا به تعریف باشگاه جایی برای باشیدن است ارجاعم ندهید . من می فهمم که منظور دکتر منصوری از این واژه چیست اما مطمئن نیستم بقیه هم بفهمند و ای کاش به قول مسعود، تا دکتر منصوری در دسترس است از او بخواهیم منظورش را توضیح دهد. 

درباره فیلم مستندی از بابک ، سیاوش و علیرضا وفا هم نمی دانم وقتی هر سه نفر در سالن حضور داشتند چرا باید مستند سازی شود؟ آیا نمی شد همان بحث را در سالن انجام داد  و مخاطب را هم دخیل کرد؟

اما به هر حال این باشگاه برایم حال و هوای باشگاه های اول را که در دانشگاه تهران برگزار می شد زنده کرد ای کاش این باشگاه در این شرایطی که جامعه نجومی ما دارد بتواند نگاه واقع گرایانه ای داشته باشد و بتواند به الگویی موثر تبدیل شود. یادمان نرود امسال باشگاه نجوم تهران ورودش به 10 سالگی را جشن گرفت و گوگل یازدهمین سال فعالیتش را سپری می کند. می دانم مقایسه درستی نیست اما می تواند هشداری باشد که نخواهیم هرروز از نو شروع کنیم و اینکه در این زمان می توانستیم بهتر کار کنیم و از این به بعد هم می توانیم بهتر کار کنیم.

دست بابک مشمولی و دوستانش درد نکند و امیدوارم موفق باشند.