پوريا ناظمی

در باب نظرات این وبلاگ

فکر می کنم قبلا نوشته ام که چرا وبلاگ می نویسم. این نوشتن بیش از آنکه از نیاز به خوانده شدن نشات بگیرد از نیاز من به نوشتن سر منشا می گیرد. گاهی دلم می خواهد در باره موضوعاتی بنویسم که هیچ یک از فضاهایی که در اختیار دارم پاسخگویش نیست و به همین دلیل آن ها را اینجا می نویسم و البته گاهی هم مطالبی که در دیگر جاها نوشته ام را در این جا نقل قول می کنم.

اما وبلاگ نویسی در عین حال برایم آزمونی از زیستن در جهانی تازه است جهانی که شالوده ها و روابطش دستخوش تغییرات بنیادی شده است و اگر در همین حد پایین از این فضا دور باشم احساس می کنم به سرعت توان درک دنیای جدید را از دست می دهم. 

در این دنیای جدید که پایه بر ارتباطات مجازی دارد اما همانند دنیایی که در آن زندگی می کنیم همه چیز آن جوری نیست که می خواهیم. من از افراد نا شناس و مخفی کار در محیط زندگی عمومی و شهریم بدم می آید، از افراد بی اخلاق بی زارم. از دزدان و گروگان گیرها بی زارم اما بی زاری من باعث نمی شود آنها وجود نداشته باشند. در دنیای مجازی هم این افراد وجود دارند.

من دوست داریم در فضای مجازی افراد هویت های واقعی داشته باشند. اعتبار ها و وب سایت ها ما در خطر تهدید هکر ها نباشد. اطلاعات ما در معرض تهدید قرار نگیرد و حریم خصوصی ما - با تعریف جدیدی که این دنیا به وجود آورده و شرط ورود به این فضا پذیرفتن آن تعریف است - محترم باشد اما به هزار و یک دلیل این گونه نیست.

این واقعیت های موجود است و آن مطلوب های من اگر این دو سازگار نیستند دحداقل در حد توانم می توانم بکوشم جهانم را آنگونه که می خواهم بسازم 

همه این ها را گفتم که به این نکته به نظر بی اهمیت برسم که برای نظرات ثبت شده در وبلاگم قوانینی دارم. به آن دلیل که معتقدم در این فضا باید هر کس سخنش را بگوید هیچ وقت گزینه تایید نظرات را فعال نکرده ام و قصد هم ندارم این کار را بکنم. هر کسی می تواند هرچه خواست بگوید. اما :

1- هر نظری را ببینم که حاوی الفاظ و عبارات توهین آمیز به هر شخصی باشد و به قصد توهین به هر شخصی نوشته شده باشد، فارغ از محتوای آن نظر و نویسنده اش پاک خواهم کرد. اگر کسی نقدی و سخنی دارد باید بتواند آن را به زبانی محترم بیان کند. معتقدم زبان فارسی ما آن قدر توانایی دارد که بتوان با کمک آن سخت ترین و تند ترین انتقادها و حمله ها را به افراد و نظرات انجام داد بدون آنکه از دایره ادب خارج شد.

2- نظرات محلی برای نظرات و ارتباط میان نویسنده و مخاطب و مخاطبان با یکدیگر است نه جای تبلیغات. ایده های تبلیغاتی خود را می توانید به ایمیل من بفرستید و یا در بخش نظرات و به طور خصوصی ارسال نمایید.

3- سوال ها: تا جایی که سوادم اجازه دهد و فرصت داشته باشم از پاسخ دادن به پرسش ها استقبال می کنم. این پرسش ها را هم می توانید در نظرات بگذارید و هم به ایمیلم بفرستید. اگر سوال حاوی مطالب عمومی بود جوابش را در ذیل آن به صورت عمومی می گذارم و اگر خصوصی بود برای ایمیلتان خواهم فرستاد. البته با توجه به گرفتاریها شاید بیشتر نظرات آخرین پست ها را مرور کنم برای همین اگر سوالی را می خواهید از طریق نظرات مطرخ کنیدتوصیه می کنم در آخرین پست آنها را بپرسید

4- هویت: من نه قدرتی دارم و نه توانایی و نه جایگاه اجتماعی به همین دلیل فکر نمی کنم جایی برای نگرانی از نوشتن نامتان در بخش نظارت وجود داشته باشد. وقتی هویت کسی را که با او صحبت می کنم می دانم احساس بهتری دارم. به قول توصیه ای قدیمی از حرف زدن با غریبه ها فوبیا دارم ! 

5- هویت من: من تا کنون - غیر از یک مورد به دلیل تضاد منافع کاری که ناچار شدم چند مقاله آموزشی و فکر می کنم دقیقا 3 مورد مقاله آموزشی را با نام مستعار امضا کنم - هیچ گاه از نام مستعار استفاده نکرده ام و سعی می کنم این کار را هم انجام ندهم.

در شبکه های اجتماعی مختلف و گروه های الکترونیکی یا حضور ندارم و یا با عکس و امضا و نام خودم حضور دارم و هر جا در چنین فضاهایی نشانی از من دیدید که بی نام ، با نام مستعار و یا بدون عکس من است می توانید و توصیه می کنم حتما در اینکه هویتش از آن من باشد شک کنید.