پوريا ناظمی

تشکر از همه دوستان

خیلی ها دل خوشی از روز تولدشان ندارند و از یادآوری این روز چندان خوشحال نمی شوند. شاید به این دلیل که به یاد می آورند زمان در حال گذر و فرصت ها رو به اتمام است. اما به هر حال چه به یاد داشته باشیم و چه نه تغییری در گردش زمین به دور خورشید ایجاد نمی شود و سیاره ما با همان سرعت ستاره مادرش را دور می زند. بعید هم هست که راهی باشد که گذر آن را کند کرد. آوردن یک سیاهچاله نزدیک زمین و تند کردن سرعت چرخش زمین به دور خورشید در حد مقایسه با سرعت نور هم اگر حتی امکان پذیر باشد به زحمتش نمی ارزد. بالاخره سرعت زندگی خودمان هم در «آ صورت کم می شود چیز زیادی گیرمان نمی آید آن هم با این محاسبات دقیق ما از مجا معلوم مدار سیاهچاله را اشتباه حساب نکنیم و بعدش هم بیا و درستش کن! 

به هر حال من تا جایی که یادم می آید تولد هایم را دوست داشته ام اینکه بهانه ای باشد که لحظاتی لبخند بزنیم و دور هم جمع شویم . حالا که زمان می گذرد فکر کنم نباید به بهانه گذشتن عمر اجازه دهیم عیش مختصرمان خراب شود. حداقل تا زمانی که به قول آرتور کلارک فقید  ،هزینه شمع های کیک تولدمان از هزینه خود کیک بیشتر نشده زیاد لازم نیست نگران جشن  تولدهایمان باشیم.

 البته بعضی هم می گویند این مربوط به قدیم ها بود این فناوری های جدید بین ما فاصله انداخته است اما با اجازه این دوستان با این حرف هم موافق نیستم. من عاشق این فناوری های مجازی هستم . 

بدون آنها چه سخت بود با خبر شدن از حال و احوال هم. شاید اگر همین شبکه های اجتماعی مجازی نبود امروز به دشواری به یاد م یآوردم که آن قدرها هم تنها نیستم و دوستانی دور و نزدیک، دیده و نادیده دارم که برای لحظه ای هم که شده به یاد هم می افتیم و حتی در این روزها که شاد باش گفتن و شنیدن هم حال و حوصله عجیبی می خواهد، می توانیم به یاد هم باشیم . 

این چند روز به شدت مدیون و ممنون دوستانی هستم که به طرق مختلف تولدم را تبریک گفتند. شاید تنها کاری که بتوانم در سپاس انجام دهم تشکر جداگانه ای است که از همه دوستان انجام دهم اما از آنجا که لطف دوستان مثل همیشه شرمنده ام کرده است ممکن است نتوانم به همه پیام های دوستان تک به تک پاسخ دهم از این فرصت استفاده کنم از همه شما تشکر کنم نمی دانید چه لذت نابی است دیدن این همه لطف.ای کاش لایق این همه محبت باشم . برای همه دوستانم شادی و شادکامی آرزو می کنم.