پوريا ناظمی

نجوم ُ‌راه دشوار به سوی آينده

هيچ ايرادی نمی بينم که اگر صريح اعلام کنم بيش از هر جايی در نجوم اماتوری خود را وابسته به نجوم (ماهنامه نجوم) می دانم و اگرچه حجم کارهايم در آنجا کم و زياد می شود اما تنها جای است که معتقدم اعتبار حرفه ای کارم به شمار می رود.

نجوم را دوست دارم نه به اين دليل که تنها مجله نجوم خاورميانه،‌اولين نشريه نجومی فارسی زبان ،‌دارای نقش برجسته در ترويج نجوم و ... است. بلکه دوستش دارم چون می دانم می تواند الگويی از يک مجله علمی حرفه ای را ارايه دهد و البته هنوز راه درازی تا آن نقطه در پيش دارد.

گروهی اندکی اما با ديدی حرفه ای اين مجموعه را اداره می کنند و به ويژه در بخش تحريريه با مديريتی عالی طرف هستيم و اين مورد خود را از زمان سردبيری بابک امين تفرشی بيشتر ناشن می دهد. انتشار شماره اخير نجوم و تلاشی که برای بهبود کيفيت و کميت آن انجام می شود شاهدی بر مدعای من است و اينکه می بينم اولين شماره آسمان سال در ويژه نامه ای مستقل قرار است چاپ شود بر خوشحاليم می افزايد . هنوز البته راهی طولانی هم در پيش است هنوز اخبار سايت به روز نيست ( و اين به تقصير من بازمی گردد) هنوز با صفحات رنگی که لازمه اين نشريات است فاصله داريم ،‌هنوز در صفحه بندی به الگوی گرافيکی خوبی نرسيده ايم و در يک کلام بابک هنوز تنها است. ای کاش می توانستم بيشتر به او کمک کنم .

اما اميدوارم به ادامه راه اين ماهنامه و بازهم می گويم بيش از هر جايی به اين مجموعه خود را متعلق می دانم .

اما يک نکته در شماره اخير،‌در مقاله ای در بخش آسمان ماه ُ‌از صورت فلکی دب اکبر به هفت اورنگ نام برده شده است. اگرچه اين موضوع مصطلح است اما امروز می دانيم هفت اورنگ صورت فلکی نيست بلکه ستاره سماک رامح از صورت عوا است.

 

 

 

نویسنده : پوریا ناظمی : ٩:٠٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٤/۱٢/۱۸
Comments نظرات () لینک دائم